Showing posts with label Posts In Greek. Show all posts
Showing posts with label Posts In Greek. Show all posts

Tuesday, September 10, 2013

What The Fuck? - Gorefest

                                                     ''τι στον πούτσο πάθατε στην πορεία'' #2 του George Dim


Στην περίπτωση αυτών των Ολλανδών η πορεία ήτανε όπως ο γερανός σε βρώμικο λιμάνι που αφήνει και κάνα κοντέινερ να πέσει από ύψος με πάταγο για να σε κάνει χαλκομανία στο ιστορικό ντεμπούτο, και γερανός εργοταξίου που αφήνει τα μάρμαρα που έχει για αντίβαρο για καρούμπαλα χωρίς επιστροφή στον πιο καθαρό δεύτερο..η συνέχεια ήταν ανάλογη με αγγλικής μπάντας από το γνωστό λιμάνι και ο γερανός αντικαταστάθηκε με κλαρκ μεταφορικής εταιρίας στον Βοτανικό που το οδηγάει αλανοκάγκουρας Αλβανός με tribal tattoo και σκουλαρίκι στη ρώγα_δεν είμαστε ρατσιστές από κάποιον ελληναρά στο κλαμπ ''σκάνδαλο'' κόπιαρε το στυλάκι απλά ο ελληναράς τα πρωινά πίνει καφέ στο Μπουρνάζι και κάνει καριέρα άτριχου πορτιέρη_ ....η λογική συνέχεια και η τάση ήθελε death n roll,έλα όμως που τα παλικάρια δεν ήταν οι Entombed να το έχουν και η μόνη τους επαφή με το ροκ ήτανε οι AC/DC όχι οι powerviolence θεοί αλλά οι Αυστραλοί που ο ένας τραγουδιστής πέθανε και άλλος θέλει σκότωμα_ με συνέπεια την μεταμόρφωση τους σε παλετοφόρο αποθήκης ειδών υγιεινής λίγο πριν το άρθρο 44.η χρεοκοπία ήτανε πιο σίγουρη και από των metropolis και οι δικαιολογίες ότι βαρέθηκαν το death metal δεν έπεισαν τον κόσμο που επενδύει σε κερδοφόρες μετοχές και δεν ψάρωσε όταν είδε την μπάντα να επιστρέφει με άλλο ΑΦΜ στον τομέα της εστίασης με ξαναζεσταμένο στο microwave φαγητό.

Monday, September 9, 2013

What The Fuck? - Napalm Death


''τι στον πούτσο πάθατε στην πορεία'' #1 του George Dim


....έχεις μεγαλώσει στη θατσερική Αγγλία, στην πιο άθλια πόλη της και αποφασίζεις να αλλάξεις τον κόσμο προσφέροντας στον ανθρώπινο πολιτισμό το μεγαλύτερο πολιτιστικό αγαθό, το GRINDCORE.Γυρνάς όλη την χώρα τα σπας άσχημα,ο λαός φωνάζει χουλιγκανισμένος faster faster και όταν παίζεις τα επικά σου σε φτύνει και σε αποδοκιμάζει με εκφράσεις του στυλ too slow.Και εσύ τι κάνεις γι'αυτό;;...τον προδίδεις σαν κυβέρνηση βαλκανικής χώρας σε περίοδο κρίσης και το γυρνάς στο death metal πηγαίνοντας ταυτόχρονα με τους Αμερικάνους....η εθνική τραγωδία ευτυχώς κράτησε για ένα μόνο δίσκο και μετά από μια περίοδο ανάπτυξης έρχεται ο πειραματισμός σαν το ΔΝΤ να σου πάρει ακόμα και τα σύμβολα, το λόγκο Dream Theater είναι πιο fail και από την κυκλοφορία του Heartwork των Carcass, μετά από μερικά χρόνια ανακτάς εν μέρη την εθνική σου κυριαρχία αλλά ποτέ μα ποτέ δεν θα φτάσεις τα αρχαία ένδοξα χρόνια....έχε χάρη που ΔΕΝ είσαι μπάντα αλλά ΔΟΓΜΑ. 

Wednesday, September 4, 2013

David Bowie visits Sonic Boom

...εντάξει, όχι ακριβώς. Το αφιέρωμα του MAD TV για την επιστροφή του Bowie γυρίστηκε στο Sonic Boom το κρύο απόγευμα της 14ης Ιανουαρίου. Φώτης & Παναγιώτης απόλαυσαν την κυψελιώτικη ατμόσφαιρα & φιλοξενία και ιδού το αποτέλεσμα.



Mad X Rays:

David Bowie: Ch-Ch-Ch-Ch-Changes



Από τον Ziggy Stardust στο φετινό comeback:



Πώς ο David Bowie έκανε το rock n' roll ασφαλές για διαστημικές μοναδικότητες;  



Ο Φώτης Βαλλάτος, ο Σταύρος Διοσκουρίδης και ο Παναγιώτης Μένεγος έχουν την απάντηση αυτή την εβδομάδα.



Στα Mad X Rays:
David Bowie: Ch-Ch-Ch-Ch-Changes



(Προβλήθηκε Το Σάββατο 19 Ιανουαρίου στις 18.00 και σε επανάληψη την Κυριακή 20 Ιανουαρίου στις 12.00 και την Τετάρτη 23 Ιανουαρίου στις 22.00)

Friday, March 29, 2013

Τελεία.






Εκείνο το βράδυ κατηφόρισα προς το Ρόδον με τρία άτομα , τον Σκότ τον αμερικάνο που θα έφευγε μετά για πάντα από την Ελλάδα και την Έλλη που γεννήθηκε στην Αγγλία και θα έμενε μετά για πάντα στην Ελλάδα.Είχαμε πιει πριν κάτι μπύρες σ'ένα παλιό φαστφουντάδικο στα κάτω Πατήσια και ξεκινήσαμε από νωρίς με μερικές ακόμη μπύρες σε μια μπλε σακούλα κρεοπωλείου να περπατάμε όλους τους δρόμους με τα πόδια.Στον δρόμο σαχλαμαρίζαμε εγκεφαλικά συνδυάζοντας ασυναίσθητα τα του κινηματογράφου μας, όπως τα φτύνει από το υποσυνείδητο εν είδει χιούμορ, το ελαφρύ ζάλισμα από το αλκοόλ." Έλα ρε θα παίξουμε και στα μούβις" ήταν η ατάκα του Σπυριδάκη από την Γλυκιά Συμμορία και πετάχτηκε από μέσα μας γιατί κάπου είχαμε ακούσει πως ο Νίκος Τριανταφυλλίδης θα είχε κάμερες μέσα, για τις ανάγκες ενός ντοκιμαντέρ. Ο Σκότ έλεγε την ατάκα ως την λέξη "μουβις" με μια σπαστή αστεία προφορά που ερχόταν σε αντίθεση με την “αψογότητα” της αμερικάνικης λέξης, γιατί δεν ήξερε ελληνικά , μόνο έλεγε με πάθος και πολλές φορές ότι του μαθαίναμε εμείς, από την στιγμή που αποφασίσαμε κάνα δυο χρόνια πίσω, να διευρύνουμε την φιλολογία του πέραν της λέξης "malakas" που είχε μάθει εύκολα.Ο Σκότ έπαιζε electronica αλλά άκουγε Jazz , εγώ έπαιζα rock n roll αλλά άκουγα ΚΑΙ electronica και η Έλλη έστηνε rave parties στο Λονδίνο μα έπαιζε hardcore punk.Σε αλκοολικές εκρήξεις φιλοσοφικής σοβαρότητας, αναρωτιόμασταν πως θα σκέπτονταν η μουσική βιομηχανία, για έναν τύπο σαν τον Screaming Jay, που δεν μπορούσε να τον κατατάξει σε κανένα μουσικό είδος αμιγώς. Αργότερα στο ντοκυμαντέρ έμαθα πως είχε τραγουδήσει και όπερα κι ήταν τ' όνειρό του να το κάνει μπροστά σε κοινό.
Ο χώρος ήταν γεμάτος.Το γέμισμα δεν προέρχονταν από αυτό που λέμε σήμερα promotion.Public Relations. Προέρχονταν από τον σεβασμό για την μουσική του και την μούρη του στις αφίσες και προέρχονταν από το καταφύγιο που πρόσφερε η μουσική του ιδεολογία τόσα χρόνια, χωρίς καμία προδοσία. Μέσα , μας έδωσε να καταλάβουμε πως ο σεβασμός προέρχονταν κι από το πάθος του και την φροντίδα του στην μουσική.Κι αυτή όμως κράτησε τον λόγο της και του εξαφάνισε την ηλικία χωρίς μπότοξ μότοξ κι άλλα σκυλάδικα. Μας ξεθέωσε ο τύπος χωρίς διάλειμμα " εμείς παίζουμε ροκενρόλ" είπε...." θα τα παίξουμε όλα τώρα δεν θα κρυφτούμε στα παρασκήνια για να μας παρακαλέσετε να ξαναβγούμε" κι έπαιξε ΟΛΑ του τα κομμάτια. Έταξε πως θα ξανάρθει στην Ελλάδα και τάξαμε μεταξύ μας με τον Σκότ και την Έλλη, πως όπου και να είμαστε, σε αυτό το μελλοντικό λάϊβ θα ξαναβρεθούμε. "Ναι;" "Ναι!" "Yes?" Yes!" και συνεχίσαμε ανέμελα τις μπύρες.
Την επόμενη χρονιά ο Σκότ είχε φύγει για πάντα από την Ελλάδα, η Έλλη είχε φύγει τελικά για πάντα από την Ευρώπη κι ο Screaming Jay είχε φύγει για πάντα τελεία... κι ούτε που τους ξαναείδα.
Ο θάνατος κι ένα ανεπίστρεπτο ταξίδι - μου πήρε ένα χρόνο να καταλάβω- είναι περίπου το ίδιο πράγμα ,αρκεί να φυλάς καλά τα ίχνη πριν την εκκίνηση, μέσα σου.
 — 

Tuesday, February 26, 2013

Οι 5NAMORI στο Blue Room του Sonic Boom!


Την Παρασκευή 1η Μαρτίου οι 5NAMORI κατεβάζουν στον υπόγειο του Sonic Boom τον εξοπλισμό τους και μαζί με την κυκλοφορία του mini cd τους με τίτλο “Μήτρα Υλικού” προσπαθούν να στήσουν μια ηχητική αλληγορία.


H προσφάτως σχηματισμένη 5άδα ξεκίνησε σχεδόν ανάποδα. Με αφορμή την έκθεση του (μέλους της) Γιώργου Τσόπανου και μια ομιλία του (επίσης μέλους) Στυλιανού Τζιρίτα στα πλαίσια της τελευταίας ένωσαν δυνάμεις και τις τεχνικές τους πάνω σε όργανα που παρουσίασε ο πρώτος ως ιδιοκατασκευές στο Intonarumori ως εργαλεία που (μεταξύ άλλων) χρησιμοποιήθηκαν στην πορεία του ηχητικού πειραματισμού στον 20ο αιώνα. Από εκείνο το σημείο και πέρα κρίθηκε απαραίτητη η κλήτευση εκλεκτών συνεργατών. Η Βικτώρια Νταρίλα, ο Τάσος Αντωνίου και ο Γιώργος Καναβός ανταποκρίθηκαν άμεσα και με συνέπεια και το βράδυ της 2ας Φεβρουαρίου 2013 παρουσιάστηκαν ως πεντάδα παίζοντας στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων.


Αυτή τη φορά η προσέγγιση θα είναι διαφορετική μιας και το όλο πλαίσιο είναι διαφορετικό. Έδωσαν ένα όνομα στη συνεργασία τους, έχουν ήδη στα χέρια τους μια περιορισμένης κυκλοφρίας καταγραφή, το mini cd Μήτρα Υλικού, όπως επίσης αποφάσισαν να βαδίσουν προς ένα δρόμο που περικλείει και πάλι τον λόγο, αυτή τη φορά μέσα στον ήχο.





Οι 5NAMORI είναι οι εξής:

Τάσος Αντωνίου > Χορδοφόρο Ιδιόφωνο
Γιώργος Καναβός > Θερεμίνη
Βικτώρια Νταρίλα > Ενισχυμένο δάπεδο
Στυλιανός Τζιρίτας > Κλαρινέτο
Γιώργος Τσόπανος > Φωτοδοτούμενο Κύκλωμα


Παρασκευή 1 Μαρτίου στις 21.00

Είσοδος Ελεύθερη





Thursday, January 24, 2013

Motorhead, Athens 1988


"Ήταν το πρώτο λάϊβ τους στην Ελλάδα το '86*. Ήθελα πάρα πολύ να τους δω μα φράγκα δεν υπήρχαν για δείγμα.Αποφάσισα λοιπόν χωρίς λόγο να κατηφορίσω από το Σπόρτινγκ μέρα μεσημέρι μπας και βρω καμιά τρύπα να χωθώ και να κάτσω εκεί ως το βράδυ της πρώτης μέρας, Μάρτης μήνας, πρώτες ζέστες, μια χαρά.Την ώρα που έφθασα έκαναν sound check και μπορούσες να το δείς από την πόρτα που είναι στο πλαϊνό δρομάκι που οδηγεί στον σταθμό του τρένου.Γύρω γύρω δεν υπήρχαν άλλοι fans υπήρχαν μόνο αποσβολωμένοι "γειτόνοι" που κοιτούσαν μουρμουρίζοντας μια μπάντα που τους φαίνονταν εξωγήινη μα εργαζόταν εντελώς επαγγελματικά για πολύ ώρα.Δεν είχαν τι να πουν φωναχτά...Εγώ στην σκηνή τους έβλεπα προφίλ και σιγά σιγά ξέχασα τον λόγο για τον οποίον ήμουν εκεί απολαμβάνοντας μια ιδιωτική σχεδόν-συναυλία με τα κοψίματα και τις βρισιές και τις πιο προσωπικές στιγμές μιας μπάντας που γούσταρα.Δεν πέρασε πολλή ώρα όταν παρατήρησα τον Lemmy να με κοιτάζει πλαγίως κάτω από το καουμπόϊκο καπέλο του, την ώρα που 'φτύνε τους στίχους στο μικρόφωνο. Κοίταξα δεξιά κι αριστερά πάνω απ τους ώμους μου.Δεν υπήρχαν άλλοι, ούτε καν οι γείτονες πια. Σε μια παύση μου έκανε νόημα να πλησιάσω.Τρέμοντας μπήκα στο γήπεδο και μετά από προτροπή του και γέλια από τους άλλους ανέβηκα στο stage."Τι κάνεις εδώ πιτσιρικά;" "Σας βλέπω" "Μόνος σου;" "Μόνος μου" " Και που είναι η κυρία;" "Δεν υπάρχει κυρία" "Ε πάρε αυτό για να υπάρξει. Ξέρεις σε κάθε κυρία πρέπει να φέρεσαι σα να είναι μοναδική" κι έκανε ένα έτσι και ξεκάρφωσε από το καπέλο του μια μώβ κονκάρδα που έγραφε "Come to me my monumental baby" .Mου την έδωσε στο χέρι που έτρεμε αλλά δεν ήθελε να το δείξει και το έκλεισε με το αριστερό του."Εισιτήριο έχεις θα ρθείς το βράδυ;" "Δεν έχω φράγκα είπα μα θα δώ ".Φώναξε στα ελληνικά κάποιον Θανάση και μου ξηγήθηκε ένα σημείωμα που ήταν σαν εισιτήριο." Κάντηνε τώρα" μου είπε πριν προλάβω να ευχαριστήσω και γελούσε.Το σημείωμα-εισιτήριο μου το κράτησαν στην πόρτα.Τις προάλλες όμως που έβλεπα στο ντοκυμαντέρ Lemmy πως δήλωνε ότι θυμάται την εποχή πριν το ΡοκΕνΡολ έψαξα , βρήκα την μώβ κονκάρδα, την κράτησα στο χέρι μου για λίγο και κατάλαβα γιατί."

*Ο φίλος Bill θυμάται λάθος την ημερομηνία, η πρώτη συναυλία των Motorhead στην Αθήνα λαμβάνει χώρα τον Μάρτη του 1988

Friday, December 28, 2012

Δυό μπαγκέτες


"Τον μακρινό καιρό της «πρώτης εποχής» των Common Sense (που αν δεν υπήρχαν, επίσης δε θα υπήρχε κι αυτή η ιστορία), ήταν χαρά μου να πηγαίνω στο Sonic Boom του Γιώργου Φερτάκη. Εκεί έβλεπα συχνά και τον αδελφό του Νίκο. Μια μέρα, καθώς συζητούσαμε για μουσική, ανέφερα τη λατρεία μου για τους Thin White Rope. Τότε ο Νίκος χαμογέλασε και είπε: «α, έχω τις μπαγκέτες του ντράμερ, από τη συναυλία τους. Θα σου τις χαρίσω!» Και πράγματι, την επόμενη φορά που πήγα στο Sonic Boom, οι μπαγκέτες με περίμεναν εκεί.

Πέρα από την αυτονόητη συγκίνηση, πέρα από την καλοπροαίρετη περηφάνια μου που απέκτησα κάτι τόσο «πολύτιμο», τόσο αναπάντεχα, δεν ξεχνάω ποτέ την αυθόρμητη σκέψη του Νίκου να μου χαρίσει κάτι δικό του, που κατάλαβε πόσο σπουδαίο θα ήταν για μένα. Χώρια που δεν έμεινε στα λόγια, αλλά τήρησε την υπόσχεσή του…

Η μελαγχολία της ιστορίας έγκειται στο γεγονός ότι ο Νίκος είναι πια κάπου αλλού. Δεν τον ξαναείδα ποτέ από εκείνη τη μέρα, παρά μόνο στον αποχαιρετισμό. Κι όμως, εμένα μου άφησε μια πολύ δυνατή και γλυκιά ανάμνηση, έναν μικρό κι αναλλοίωτο μύθο, ευλαβικά φυλαγμένο."



Το κείμενο είναι της Τατιάνας και δημοσιεύτηκε αρχικά (όπως και το βίντεο) στο γκρουπ My Rock and Roll Story που διατηρεί στο facebook ο Γιώργος Δέδες. Όπως είπα και στη Τατιάνα, αυτοί που έφυγαν είναι πλέον ότι έχουν αφήσει στον κάθε ένα και μία από εμάς.Δυο μπαγκέτες, μια ανάμνηση, το συναίσθημα που σου μένει όταν σκέφτεσαι ότι γνώρισες δέκα καλούς ανθρώπους στη ζωή σου.Thanks Τατιάνα.


Γιώργος

Ex Humans - Abolish Authority - Δελτίο Τύπου Geheimnis Records


These years’ Xmas will be punk and hardcore… Geheimnis Records presents Ex Humans and their successors, Abolish Authority. But let’s start from the very beginning...

 1) Ex Humans - Ανώφελη Επιβίωση

Οι Ex Humans ήταν απ’τα πρώτα punk συγκροτήματα στην Ελλάδα. Ο Γιάννης  Τρομπέτας ξεκίνησε το 1980 με τους εφήμερους  Guillotine που το 1981, γνωρίζοντας τον Γιώργο “Havoc” Αλευρά, μετονομάστηκαν σε Soldiers Of Anarchy. To 1982 αναλαμβάνει τα φωνητικά ο Γιώργος “Havoc” Αλευράς και μαζί με τον Γιάννη Τρομπέτα, μπάσο και Ανδρέα Φερδιανάκη, drums κάνουν και την παρθενική τους εμφάνιση σαν Ex Humans το καλοκαίρι του 1982 στη “Γκράβα”. Παίζουν πολύ συχνά στη “Σοφίτα” και “Skylamb” στην Πλάκα, καθώς και σε πολλά μουσικά στέκια της εποχής. Το 1983 ο Φοίβος Περγαλιώτης αντικαθιστά τον Ανδρέα Φερδιανάκη στα drums και μ’αυτή τη σύνθεση ηχογραφούν το καλοκαίρι του 1983  δώδεκα (12) κομμάτια, τα οποία θα αποτελέσουν την επόμενη χρονιά τη βάση γιά τον μοναδικό δίσκο που έχουν βγάλει μέχρι τώρα. Εκείνη την περίοδο θα κυκλοφορήσει και μιά κασσέτα (Bluurg Tapes 34) που περιέχει 5 κομμάτια, ακόμα ακυκλοφόρητα. Πέραν των όσων είναι γνωστά μέχρι τώρα, η κασσέτα αυτή δεν είναι επίσημη κυκλοφορία του συγκροτήματος και αποτελεί μάλλον ένα bootleg, που το συγκρότημα δεν έδωσε ποτέ την άδεια να κυκλοφορήσει. Την επόμενη χρονιά (1984) αποχωρεί ο Φοίβος και αντικαθίσταται από τον Γιώργο Δαμέλλο των “Ανυπόφορων”. Φιλικά συμμετέχουν επίσης ο Γιώργος Γλυνέλης και Στάθης Καλυβιώτης από το ίδιο συγκρότημα. Παράλληλα συμμετέχουν στην κλασσική punk συλλογή “Διατάραξη Κοινής Ησυχίας” με τα προαναφερόμενα μέλη και με δύο κομμάτια, την “Εκτυφλωτική Λάμψη” και την “Αυτοκτονία Σε Αργή Κίνηση”, που στην παρούσα έκδοση συμπεριλαμβάνεται στη μεγάλη της εκτέλεση. Το συγκρότημα θα παραμείνει ενεργό έως το καλοκαίρι του ‘85, οπότε και διαλύεται, καθώς ο Γιώργος  “Havoc” Αλευράς θα έφευγε γιά στρατό, ενώ ο Γιάννης Τρομπέτας, επηρεασμένος από πιό hardcore ήχους, ήθελε να δώσει μιά πιό σκληρή και καταιγιστική μορφή στον μέχρι τότε ήχο τους. Αποτέλεσμα της αναζήτησης αυτής ήταν, ένα χρόνο αργότερα, και με την επιστροφή του Γιώργου, η δημιουργία των Abolish Authority. Αλλά αυτή είναι μιά άλλη ιστορία...
Το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει στις 30.12.2012 σαν εφιάλτης της παραμονής του νέου έτους... Έχει γίνει πλήρες remastering, ακόμα και στα 2 επιπλέον τραγούδια που υπήρχαν σε μία κασσέτα 30 ετών. 390 κόπιες έχουν τυπωθεί, 225 μαύρες και 165 κόκκινο βαθύ διαφανές, αριθμημένες με το χέρι. Ο δίσκος περιλαμβάνει το αυθεντικό ένθετο με επιπλέον πληροφορίες και κάποιες φωτογραφίες του συγκροτήματος.


 2) Abolish Authority - Απειλή (Apili)

Το καλοκαίρι του ‘85 το σχήμα των Ex Humans ήταν πιά παρελθόν. Τον Ιούλιο του ’86 Ο Γιώργος “Havoc” Αλευράς μαζί με τον Γιάννη Τρομπέτα, και τους : Γιώργο Γιαννόπουλο (κιθάρα) και Γιώργο Σαλιβάρα στα drums, έχωντας δημιουργήσει ένα νέο σχήμα, τους “Abolish Authority”, μπήκαν στο στούντιο “Mastersound” και υπό την εποπτεία και καθοδήγηση του Χρήστου Μανωλίτση, έγραψαν τα τέσσερα αυτά κομμάτια, που συμπεριλαμβάνονται στον παρόν δίσκο και τα οποία δεν εκδόθηκαν ποτέ μέχρι σήμερα. Ο ήχος, πιό βίαιος και πιό τραχύς (πολλοί ίσως τους θυμούνται από το επεισοδιακό live στο bar “Vitreaux” στη Γαλατσίου, όπου το μαγαζί αναγκάστηκε να κλείσει, λόγω ολικής καταστροφής...), αντικατοπτρίζει την στροφή των δύο βασικών συντελεστών του συγκροτήματος, Γιάννη Τρομπέτα και Γιώργου “Havoc” Αλευρά, σ’ έναν πιό hardcore ήχο,τον οποίο ακόμη και σήμερα εξακολουθούν να υπηρετούν πιστά με το σύγχρονο σχήμα τους, τους “Velocity”.
Θα κυκλοφορήσει σε 314 αριθμημένα στο χέρι μαύρα βινύλια, που θα περιλαμβάνουν ένα ένθετο με τους στίχους και φωτογραφίες του συγκροτήματος..

Tuesday, June 26, 2012

Rockin In Style Festival !



Δεν βάζουμε κόλο κάτω, μαζεύουμε τα δισκάκια μας (Βινύλιο, CD, DVD, 50's & 60's προσανατολισμού) , παίρνουμε τα μπανιερά μας και πάμε την Κυριακή στο Λευκαντί, 5 λεπτά απο τη Χαλκίδα.Γιατί? 

Γιατί:

"Το Rockin in Style festival είναι ένα rock n roll festival που θέλει να φέρει μαζί όλους τους μουσικόφιλους και λάτρεις του ρετρό, για άραγμα, μπάνια και διασκέδαση. Θα συμβεί φέτος για πρώτη χρονιά 30 Ιουνίου και 1η Ιουλίου στο KitePark στην Παραλία Λευκαντί στην Εύβοια!

Το Λευκαντί του Δήμου Ληλαντίων βρίσκεται μόλις 10 λεπτά από τη Χαλκίδα και 1 ώρα από την Αθήνα. Η πρόσβαση στην περιοχή γίνεται με αυτοκίνητο αλλά και μέσω ferry boat από τη γραμμή Ωρωπός-Ερέτρια. Το KitePark είναι η πρώτη σχολή kiteboard στην Στερεά Ελλάδα καθώς και το πρώτο kitepark στην Ελλάδα.

Το Σάββατο 30 Ιουνίου θα προηγηθεί opening rock n roll party, με δροσερά cocktails και άραγμα στα γρασίδια, και γιατί όχι και βραδινό μπάνιο! αφού η θάλασσα βρίσκεται ακριβώς μπροστά από το KitePark. Επίσης υπάρχει χώρος για δωρεάν camping, για όποιον επιθυμεί να μείνει στο KitePark καθώς cafe-bar και οργανωμένες τουαλέτες. Σε απόσταση 5-20 λεπτά από τις εγκαταστάσεις του Kitepark υπάρχουν διαθέσιμα ξενοδοχεία για όποιον επιθυμεί να νοικιάσει δωμάτιο.

Την Κυριακή 1η Ιουλίου θα ξεκινήσει η μέρα με το Ρετρό Παζάρι, και τους "Dirty Fuse" να μας βάζουν σε καλοκαιρινό mood. Το απόγευμα θα ξεκινήσει το Σεμινάριο Χορού από την ομάδα Rollin Foxes. Και το βραδάκι θα ακούσουμε rock n roll μουσική από: "Hirollers", "The Thriller", και "Horo Ya Horo". Μετά τα μπάνια και τα cocktails θα απολαύσουμε την κάθε μπάντα με το δικό της ξεχωριστό στυλ και θα είναι η ώρα να εφαρμόσουμε τις φιγούρες που θα μας έχουν δείξει οι Rollin Foxes νωρίτερα!"

Το Λευκαντί του Δήμου Ληλαντίων βρίσκεται μόλις 10 λεπτά από τη Χαλκίδα και 1 ώρα από την Αθήνα. Η πρόσβαση στην περιοχή γίνεται με αυτοκίνητο αλλά και μέσω ferry boat από τη γραμμή Ωρωπός-Ερέτρια. Το KitePark είναι η πρώτη σχολή kiteboard στην Στερεά Ελλάδα καθώς και το πρώτο kitepark στην Ελλάδα.
Το Σάββατο 30 Ιουνίου θα προηγηθεί opening rock n roll party, με δροσερά cocktails και άραγμα στα γρασίδια, και γιατί όχι και βραδινό μπάνιο! αφού η θάλασσα βρίσκεται ακριβώς μπροστά από το KitePark. Επίσης υπάρχει χώρος για δωρεάν camping, για όποιον επιθυμεί να μείνει στο KitePark καθώς cafe-bar και οργανωμένες τουαλέτες. Σε απόσταση 5-20 λεπτά από τις εγκαταστάσεις του Kitepark υπάρχουν διαθέσιμα ξενοδοχεία για όποιον επιθυμεί να νοικιάσει δωμάτιο.
Την Κυριακή 1η Ιουλίου θα ξεκινήσει η μέρα με το Ρετρό Παζάρι, και τους "Dirty Fuse" να μας βάζουν σε καλοκαιρινό mood. Το απόγευμα θα ξεκινήσει το Σεμινάριο Χορού από την ομάδα Rollin Foxes. Και το βραδάκι θα ακούσουμε rock n roll μουσική από: "Hirollers", "The Thriller", και "Horo Ya Horo". Μετά τα μπάνια και τα cocktails θα απολαύσουμε την κάθε μπάντα με το δικό της ξεχωριστό στυλ και θα είναι η ώρα να εφαρμόσουμε τις φιγούρες που θα μας έχουν δείξει οι Rollin Foxes νωρίτερα!"




Monday, June 18, 2012

Summer In The City Vinyl & CD Record Fair




Γιορτάζουμε τη Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής με τον δικό μας τρόπο.


Η ομάδα Athens Record Madness & το μπάρ Drugstore οργανώνουν ένα διήμερο παζάρι δίσκων στις 23 & 24 Ιουνίου.Επαγγελματίες dealers & ιδιώτες θα στήσουν τους πάγκους τους και θα περιμένουν όλους τους φίλους του αναλογικού αλλά και του ψηφιακού ήχου δίνοντας τον καλύτερο τους εαυτό για να ικανοποιήσουν τον ακροατή που αγαπάει τη μουσική αλλά και τον απαιτητικό συλλέκτη.Διάφορα είδη μουσικής, τιμές για όλους, νέες κυκλοφορίες, επανεκδόσεις, καινούργιοι και προαγαπημένοι δίσκοι & CD σας περιμένουν να τους ανακαλύψετε.


Συμμετέχοντες (μέχρι τώρα):

* High-Fidelity Nafplio (Vinyl New & Used)
* Sonic Boom Records (Vinyl & CD - New & Used)
* 33focus33 (Vinyl Used On Top Condition)
* Stelios Originals (Vinyl First Pressings)
* Jimmy Garage Grandpa (Garage Punk Rock 7' & LP)
* Το Δισκάδικο ( Vinyl New)
* The No! Team (Vinyl Maxi Singles Dance & More) (Saturday Only!)
* Harry's Indie CD World (Used CD in top condition)
* Zero (Vinyl Used - 80s & 90s)


Όλα αυτά υπό τους ήχους μουσικής ειδικά επιλεγμένης για το event απο την ομάδα Athens Record Madness και special dj sets απο το απόγευμα μεχρι όσο πάει, το Drugstore δεν κουράζεται ποτέ!

Ωρες λειτουργίας παζαριού: 11.00 - 20.00 (Σάββατο & Κυριακή) - Το Drugstore παραμένει ανοιχτό και μετά τις ώρες λειτουργίας του παζαριού και το rock & roll συνεχίζεται μέχρι το πρωί.Bop 'till you drop!







Info:


- Bar Drugstore: Αραχώβης 10 & Ιπποκράτους 69, τηλ. 211-4015779, 6979-709743
***Cheaper Than Staying Home με εμφιαλωμένο αλκοόλ από 3,5 ευρώ και προχωρημένη τιμολόγηση για τους πότες: όσο περισσότερο πίνεις τόσο λιγότερα πληρώνεις! Λειτουργούμε 24 ώρες το 24ωρο, 7 μέρες την εβδομάδα με αλκοόλ, καφέδες, ρακή, χοτ-ντογκ, σάντουϊτς, ποικιλίες & πιάτα***

 - Athens Record Madness team : τηλ. 2108253972, usedrecordsgr@gmail.com (Γιώργος)


Thursday, June 14, 2012

Πάνω απ'όλα η μουσική.


- Και ρε φίλε, χτύπα ξύλο κιόλας, άμα τώρα εσύ, μέχρι να΄ρθει ο δίσκος δηλάδη, πάθεις τίποτα?
-Τι να πάθω?
-Θέλω να πώ, θα είναι κάνας άλλος στο μαγαζί άμα σου τύχει κάτι?
-Τι να μου τύχει δηλάδη?
-Ξέρω γω, κάτι να πάθεις.
-Ρε άνθρωπε, αν δεν πεθάνω, εδώ θα είμαι, να τον πάρεις τον δίσκο σου.
-Και άμα πεθάνεις?
-Ε, άμα πεθάνω, πές οτι έχασες ένα δεκάευρο.
-Ετσι ε, δεν θα είναι κανένας εδώ δηλαδή?
-Ναι ρε συ, πές οτι μου'φερες λουλουδια στον τάφο, ώχου.

Thursday, April 19, 2012

MusicSociety Webradio Goes Vinyl!




MusicSociety Webradio Goes Vinyl!
Special Record Store Day Event ON AIR!
Friday-Saturday, 20-21/04



Όσοι συγκινούνται και μόνο στη θέα ενός δίσκου βινυλίου να γυρίζει πάνω στο πικ-απ, όσοι αγαπούν να περνούν ατελείωτες ώρες ψαξίματος μέσα σε ενα δισκάδικο, θεωρούν τους δίσκους τους το soundtrack της ζωής τους και βάζουν το High Fidelity μέσα στο top 5 των αγαπημένων τους ταινιών, έχουν εδώ και μερικά χρόνια τη δικιά τους μέρα, αφιερωμένη στη μουσική και στους εραστές του βινυλίου και όχι μόνο. 
21 Απριλίου 2012 και ημέρα Σάββατο είναι φέτος η International Record Store Day, που διοργανώνεται κάθε τρίτο Σάββατο του Απριλίου με σκοπό να βοηθηθούν τα «παραδοσιακά» δισκοπωλεία και αποτελεί πάντα αφορμή για μια γιορτή της μουσικής. Τα δισκοπωλεία της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και άλλων πόλεων θα γίνουν σημεία αναφοράς, προσφέροντας ειδικές εκδόσεις, συλλεκτικά βινύλια, πρώτες κυκλοφορίες και, κυρίως, πολύ καλές τιμές.
Το Music Society Web Radio συμμετέχει φέτος ενεργά στην «Ημέρα Δισκοπωλείων», διαμορφώνοντας για 2 μέρες αλλιώς το πρόγραμμά του και φιλοξενώντας συνεντεύξεις, ειδικές εκπομπές και δράσεις στα δισκοπωλεία της Αθήνας.

Την Παρασκευή 20 Απριλίου, από νωρίς το απόγευμα ως αργά το βράδυ, στο studio του Music Society θα βρεθούν καλεσμένοι οι εκπρόσωποι των πιο ‘ψαγμένων’, γνωστών-αγνώστων δισκοπωλείων, για να συζητήσουμε μαζί τους για ‘τη χαρά του δισκάδικου, το ψάξιμο στα ράφια και τη μουσική συναναστροφή με ομοϊδεάτες’.

Πιο συγκεκριμένα, στις εκπομπές μας θα φιλοξενηθούν τα δισκοπωλεία:

16:00-17:00 Art Nouveau *
17:00-18:00 Record House *
18:00-19:00  360 Records *
19:00-20:00 Vinyl Microstore *
20:00-21:00 Sonic Boom *
21.00-22.00 Το Δισκάδικο *


Το Σάββατο 21 Απριλίου θα βγούμε μια βόλτα στα δισκάδικα της πόλης μας για να ‘τιμήσουμε’ και να υποστηρίξουμε αυτούς τους μικρούς χώρους που χωράνε ένα ολόκληρο μουσικό σύμπαν και που θεωρούμε βασικό να συνεχίσουν να υπάρχουν, ενώ από το πρωί θα υπάρχουν special dj-sets και ειδικές εκπομπές, live στον αέρα του Musicsociety


.Συντονιστείτε!

Παρασκευή, 20/04, 16.00-23.00
Σάββατο, 21/04

At www.musicsociety.gr




*Λίγα λόγια για τα δισκοπωλεία –πρωταγωνιστές:


Record House
To Record House είναι αυτό που λένε "καλά κρυμμένο μυστικό" για αυτούς που ψωνίζουν στην Αθήνα. Βρίσκεται στην οδό Ομήρου, αριθμός 46, στη Νέα Σμύρνη. Είναι αρκετά παλιό. Ειδικεύεται στο βινύλιο και έχει ποικιλία σε όλα τα είδη της ‘καλής μουσικής’. Δεν είναι τυχαίο που πολλοί άνθρωποι της μουσικής ψωνίζουν σε αυτό. Μαζί μας στο στούντιο θα είναι η Ελένη.

360 Independent Record Store
Στις 18:00 υποδεχόμαστε τον Paul και τον Κωστή από το δισκοπωλείο Θρι Σίξτι (360 Independent Record Store) που σε λίγο κλείνει τέσσερα χρόνια λειτουργίας. Με αέρα από το...Γκάζι, ο Paul και ο Κωστής έρχονται στο studio του Music Society με επιλεγμένα βινύλια, για να αποτυπώσουν το στίγμα της μαύρης, electro και dance κουλτούρας του δισκοπωλείου τους. Και επειδή το Θρι Σίξτι δεν είναι ένα τυπικό δισκοπωλείο, θα μας μιλήσουν και για άλλες δραστηριότητες που έχουν οργανώσει κατά καιρούς.

Art Nouveau
O Νίκος Κοντογούρης είναι ο γκουρού της γκαραζοψυχεδέλειας στην Ελλάδα. Εκδότης ή μέλος σε διάφορα fanzines και συντάκτης σε πολλά μουσικά περιοδικά. Βοήθησε αρκετά ελληνικά συγκροτήματα της underground σκηνής, ειδικά στο ξεκίνημά τους. Ο Νίκος έχει το δισκοπωλείο Art Nouveau στα Εξάρχεια, στην οδό Αραχώβης, αριθμός 42.

Vinyl Microstore
Το Vinyl Microstore είναι ένα από τα πιο ενημερωμένα δισκάδικα στην Αθήνα, με συνεργασίες με πολλά ανεξάρτητα label. Βρίσκεται στη γνωστή διεύθυνση Διδότου 34 στα Εξάρχεια.
Στο χώρο του γίνονται συχνά εκθέσεις, παρουσιάσεις και live.
Τα προηγούμενα χρόνια διοργάνωνε το μουσικό φεστιβαλ Yuria προς τιμήν του σκύλου Yuri...
ΔΕΝ συμμετέχει στο record store day, αλλά θα έχει σίγουρα πολλά να μας πει για τον κόσμο του βινυλίου.


Sonic Boom
Το δισκοπωλείο Sonic Boom ξεκίνησε το 1995 σε ένα χώρο μόλις 11 τετραγωνικών μέτρων και το 2000 μεταφέρθηκε σε μεγαλύτερο χώρο, και πάλι στην Κυψέλη, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. Απο το 2002 και μετά λειτουργεί και το δικό του online κατάστημα μεταχειρισμένων δίσκων (www.usedrecords.gr).
Αγαπάει εξίσου τους δίσκους βινυλίου και τα 
cd, και στο κατάστημα θα βρει κανείς μεγάλη γκάμα από μεταχειρισμένα σε άψογη κατάσταση, αλλά και επιλεγμένες νέες κυκλοφορίες & επανεκδόσεις.
Συμμετέχει στη
 Record Store Day διοργανώνοντας τη δική του γιορτή, με ειδικές κυκλοφορίες, γενναίες εκπτώσεις, live στο υπόγειο Blue Room, και πολλά άλλα happenings για όσους αγαπούν την καλή μουσική, που που θα μας εξηγήσει αναλυτικά στον αέρα! 

Tο ΄Δισκάδικο'
Και το ΄Δισκάδικο' του φίλου Ιωσήφ στην παρέα μας, στις 21:00. Χαρακτηριστικό του η μεγάλη ποικιλία
σε βινύλια, οι καλές τιμές και οι ανανεωμένες προσφορές του. Μία ωραία ιστορία που ακολουθεί το
΄Δισκάδικο' είναι και η διανομή του τελευταίου single των ιστορικών Sound Explosion που είχε αναλάβει κάποτε. Θα το βρείτε στην Κηφισίας, στον αριθμό 88, και θα το ακούσετε αύριο, από την διαδικτυακή συχνότητα του musicsociety.gr.




(Δελτίο Τύπου)



Sunday, January 1, 2012

The Blue Room


Η ιδέα δημιουργήθηκε τις παραμονές του Record Store Day το 2011. Σκέφτηκα "γιατί να μην μπορούμε και εμείς να οργανώσουμε ένα ξεχωριστό event στο δισκοπωλείο μας όταν στο εξωτερικό ανάλογα πράγματα οργανώνονται κάθε τρεις και λίγο." Μέσα σε μια εβδομάδα ο χώρος της αποθήκης μας είχε διαμορφωθεί σε ένα χώρο ο οποίος στις 16 Απριλίου θα φιλοξενούσε τους My Drunken Haze οι οποίοι μας τίμησαν παίζοντας ένα πολύ ιδιαίτερο set σε ένα χώρο με μηδαμινές προδιαγραφές μεν, αρκετά υποσχόμενο δε.

My Drunken Haze, live at Sonic Boom Records, RSD  2011
Εκείνη ακριβώς τη μέρα έριξα την ιδέα στον σκηνοθέτη Μιχάλη Καφαντάρη για το αν έβλεπε προοπτική σε αυτόν το μικρό χώρο και με εξέπληξε λέγοντας όχι μόνο ότι υπήρχε κάτι καλό να γίνει αλλά ήταν πρόθυμος να βοηθήσει για να το φτιάξουμε. Πέρασαν κάνα-δυο μήνες και αποφασίσαμε να εκμεταλλευτούμε την "χαλαρότητα" του καλοκαιριού για να κλειστούμε στο υπόγειο πίσω από τη Φωκίωνος, οπλισμένοι με μπόλικες ιδέες, αρκετό χρόνο, άφθονο γέλιο και σχεδόν καθόλου χρήματα. Μερικά λίτρα καφέ & μπογιάς, άφθονο χαρτί, ναύλον και άπειρους συνδετήρες συρραπτικού αργότερα ο κύριος όγκος της δουλειάς είχε γίνει και το μόνο που έλειπε ήταν ένας αξιοπρεπής φωτισμός για να μπορούμε να πούμε ότι ο χώρος είναι έτοιμος να λειτουργήσει και να προσφέρει σε εμάς τη χαρά της διοργάνωσης, στους συμμετέχοντες καλλιτέχνες (και μη) τη χαρά της παρουσίασης του έργου τους και στους επισκέπτες του την ευκαιρία να συμμετέχουν σε μια εκδήλωση προετοιμασμένη με αγάπη.

Το θέμα του φωτισμού τακτοποιήθηκε μέσα στον Δεκέμβριο του 2011 και έτσι στις 16 του μηνός ήμασταν έτοιμοι για τη πρώτη "επίσημη" εκδήλωση στο Blue Room, την παρουσίαση του βιβλίου της Βάσιας Τζανακάρη "Τζόνι & Λούλου".

Στ. Τζιρίτας, Β. Τζανακάρη & Χ. Συμβουλίδης
Παρουσίαση  "Τζόνι  & Λούλου" Blue Room - 16 Δεκεμβρίου 2011
Η σύνθεση των ομιλητών και μόνο ήταν εγγύηση για μια πετυχημένη βραδιά, Στυλιανός Τζιρίτας και Χάρης Συμβουλίδης καθώς και η Βάσια είχαν ωραία πράγματα να πουν, για το βιβλίο αλλά και για τα περί αυτού και να συζητήσουν ειδικά αλλά και γενικότερα θέματα με τους παρευρισκόμενους. Ο μικρός χώρος ήταν γεμάτος και όσοι παρεβρέθηκαν φάνηκε να περνάνε καλά. Το οποίο ήταν και το ζητούμενο. Μετά από την συζήτηση ακούσαμε μουσική από το mixtape των Τζόνι & Λούλου, δοκιμάσαμε ωραία κουλουράκια & ήπιαμε τα ποτά μας σε μια ατμόσφαιρα που βρίσκεις μόνο όταν μαζεύονται παλιοί & νέοι φίλοι με καλή διάθεση.

Προσωπικά θέλω να ευχαριστήσω όσους βοήθησαν για να στηθεί ο χώρος, όσους μερίμνησαν για να μην μείνει κανείς φιλοξενούμενος παραπονεμένος και όσους μας εμπιστεύτηκαν για να περάσουν ένα ωραίο βράδυ.

Τα λέμε στο Blue Room



December Vinyl Monthly


Sonic Boom Records


Αποχαιρετήσαμε το 2011 με το τελευταίο Vinyl Monthly της χρονιάς στην αίθουσα της λέσχης Athens A Go Go. Ο χώρος απο μόνος του είναι όμορφος και "μαζεύει" τα θετικά σχόλια με τις δεκάδες αλλά και οι χιλιάδες δίσκοι που εκμεταλλεύονται τη φιλοξενία του περιμένοντας να ξανά αγαπηθούν δίνουν σίγουρα πολλές ξεχωριστές νότες στην ατμόσφαιρα. Νότες που όταν μπλέκονται με τους ρυθμούς που ξεπηδάν απο τη βελόνα του πικ-απ που υπάρχει στο χώρο σε πάνε απο μια έως πέντε δεκαετίες πίσω.

Στη χρονιά που έφυγε εδραιώθηκε πλέον ένα σταθερό μέρος συνάντησης για όλους όσους ενδιαφέρονται για το βινύλιο και τη μουσική, κάθε τελευταίο σαββατοκύριακο του μήνα. Σταθερά σημεία βέβαια αποτελούν και τα δισκοπωλεία (που καταβάλουν πραγματικά τεράστια προσπάθεια να παραμείνουν ανοιχτά και να αποτελούν ένα ιδιαίτερο σημείο αναφοράς σε κάθε γειτονιά) αλλά η ατμόσφαιρα του παζαριού πάντα έχει κάτι το εορταστικό και ξεχωριστό.

Our Stall


Στα θετικά σημεία σίγουρα καταλογίζεται η προσέλευση φίλων του βινυλίου και της μουσικής από μικρές ηλικίες που τώρα ξεκινάνε να οικειοποιούνται τις συλλογές των γονιών-αδερφών-θείων και προσπαθούν να τις εμπλουτίσουν και απο "βετεράνους" που δεν πίστευαν ότι θα έχουν ξανά την ευκαιρία να βρεθούν μπροστά σε τέτοια ποικιλία δίσκων, αν και οι χαρακτηριστικοί anoraks που "μυρίζονται" τα δισκοπάζαρα απο χιλιόμετρα σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι μερικά πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ.

Όσο αφορά στους πωλητές, πάντα απαρτίζουν ένα ενδιαφέρον κράμα επαγγελματιών του χώρου αλλά και ιδιωτών , των οποίων οι πάγκοι πάντα θα αποτελούν τις ευχάριστες εκπλήξεις για τους τακτικούς θαμώνες.

Woo Hoo!


Ως συμμετέχοντες, είτε ως πωλητές, είτε ως πελάτες θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Μιχάλη και τη λέσχη Athens A Go Go για τη φιλοξενία, τα κορίτσια του Belle Epoque για το bartending, όλους όσους είτε ως πελάτες, είτε ως "περίεργοι" πέρασαν μια βόλτα και έφυγαν με κάτι που θα κάνει το πικ-απ τους περήφανο και αυτούς χαρούμενους και τους "συναδέλφους" πωλητές για τη παρέα!

Στο βραχίονα του πικ-απ μας είναι να κάνουμε το 2012 ακόμα καλύτερο! Ραντεβού στις 28 και 29 Ιανουαρίου!



Wednesday, December 14, 2011

Ο Τζόνι και η Λούλου στο Sonic Boom.Μιά (λίγο διαφορετική) παρουσίαση βιβλίου.



"Ο Τζόνι και η Λούλου είναι δύο ωραίοι τύποι. Ερωτευμένοι, ασυμβίβαστοι, γύρω στα τριάντα. Η απόλυση της Λούλου φέρνει τα πάνω κάτω στη ζωή τους. Μέχρι τότε παρατηρούσαν τον κόσμο να διαλύεται, τώρα παρασύρονται και οι ίδιοι μαζί του. Κρατιούνται ο ένας απ’ τον άλλον για να επιβιώσουν σε μια Αθήνα που σιγοβράζει. Ώσπου μια πρόταση τους σπρώχνει να φύγουν. Ξεκινούν για ένα road-trip με προορισμό την Κωνσταντινούπολη".

Στις 16 του Δεκέμβρη θα κάνουν μια στάση στο υπόγειο του δισκοπωλείου μας. Εμείς μπορεί να μην τους δούμε αλλά αυτοί θα βρίσκονται εκεί και θα ακούν τη Βάσια Τζανακάρη, τον Χάρη Συμβουλίδη & τον Στυλιανό Τζιρίτα να μιλάνε γι'αυτούς. Και όχι μόνο, γιατί δεν μπορείς να περιορίσεις ενδιαφέροντες ανθρώπους. Ούτε το θέλεις. Θα ακούν επίσης τα αγαπημένα τους τραγούδια και μερικά ακόμα που θα τους γράφαμε σε ένα mixtape για να συντροφεύει το ταξίδι τους άν προλαβαίναμε να τους το δώσουμε πρίν φύγουν. Εμείς θα επωφεληθούμε & θα πιούμε και ένα-δυο ποτά στην υγειά τους. θα δοκιμάσουμε & τα κουλουράκια της θείας Λίλας. Σας περιμένουμε στις 19.00 το απόγευμα στο υπόγειο Blue Room του Sonic Boom.





Η Βάσια Τζανακάρη γεννήθηκε στις Σέρρες το 1980. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στη Θεσσαλονίκη. Ζει στην Αθήνα. Με το πρώτο της βιβλίο, Έντεκα μικροί φόνοι: Ιστορίες εμπνευσμένες από τραγούδια του Nick Cave (Μεταίχμιο) ήταν υποψήφια, για το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα του περιοδικού Διαβάζω. Διηγήματά της έχουν περιληφθεί σε συλλογικά έργα (Ελληνικά Ονόματα, Κέδρος) και έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και στο διαδίκτυο. Ασχολείται παράλληλα με τη μετάφραση, έχει διατελέσει αρχισυντάκτρια του Ποπ+Ροκ και αρθρογραφεί σε διάφορα έντυπα και sites (Δίφωνο, www.muscipaper.gr, www.billboard.com.gr).