What The Fuck? - Cathedral

 

                                                     ''τι στον πούτσο πάθατε στην πορεία'' #3 του George Dim

....επιμένω ότι κύριε lee dorian θα μπορούσες να τα βρεις με τους napalm death αντί αυτού την έκανες και με τους δυο κιθαρίστες των χαβαλοθρασάδων acid reign_οι anthrax του ανθρακωρύχου_έβγαλες αυτό το έπος σκατοψυχίας και γλίτσας και μετά τι;;..Ρένα Βλαχοπούλου η θεία μου η χίπισσα ρε γαμώτο;παντελόνια καμπάνες και καστόρινα μποτάκια ρε γαμώτο;σαν να μου πουλάς κουπόνια για φεστιβάλ της κνε στα 90ς ;και ντέφια και και ντίσκο;τι μας πέρασες μαϊμούδες στο αττικό πάρκο ρε γαμώτο;και σαν μην έφταναν όλα αυτά τα έκανες και μόδα; οκ ελληνάρες είμαστε μας ταιριάζει το stoner_STONER λέγεται με άλλα ονόματα το αποκαλούν όσοι θεωρούν την ινδική κάνναβη ναρκωτικό_φράπα νταγκλα παραλία και τσιγαρούμπα...και τσιγαριλικάκι ΑΛΛΑ στην παραλία ΟΧΙ στην αγγλική τσίκι τσίκι βροχή και καταχνιά.. οκ σε δικαιολογώ ρε DorIan από την τζΊνα που έκανες στις καταλήψεις της αγγλικής επικράτειας πήγες ένα επίπεδο παραπάνω άλλα κράτα το γαμώστομα κλειστό..τι σκατά την ήθελες την αναφορά σε συλλεκτικές σκοτεινές ναρκωπροοδευτικές μπάντες των παρδαλών 70ς...την άκουσαν όλοι ψαγμένηδες ξαφνικά και άρχιζαν να μαζεύουν βινύλια του Ντέμη Ρούσσου..ο άλλος στη ΣουηδΊα φόρεσε μοκέτα_αν είναι δυνατόν_και γέμισε ο τόπος με και καλά σατανάδες που λατρεύουν την μουσική που δεν πάλευαν ούτε οι εναλλακτικοί γονείς τους...70ς η δεκαετία μίασμα για την μουσική η αλήθεια βρίσκεται στους sex pistols ΓΚΕΓΚΕ;

Music From The 7 Seas

Joey Ramone + John Cage + James Joyce = Horrible*

*according to a reader's comment

Hear Joey Ramone Sing a Piece by John Cage Adapted from James Joyce’s Finnegans Wake

in Literature, Music | September 2nd, 2013 via OpenCulture.com

In 1942, John Cage composed a short piece of music adapted from the text of James Joyce’s Finnegans Wake. Titled “The Wonderful Widow of Eighteen Springs,” the piece was originally commissioned and performed by amateur soprano and socialite Justine Fairbank, and while we don’t have a recording of her performance, we do have Cage’s sheet music (see first page above, or view the entire book here). It is—as one might expect—an unusual piece. It sounds like song, yet isn’t. As the Library of Congress description of the piece has it:

This essentially rhythmic speech set against a patterned percussive accompaniment cannot be considered a song in the usual sense. Cage, however, is such an innovator that one often loses sight of the fact that if one does not expect conventional sounds, his music is often very well constructed. Here, for example, the composer weaves a hypnotically compelling pattern of rhythmic tension and relaxation, akin to certain non-Western music, which is very appropriate for Joyce’s moody prose.

Cage’s own instructions “for the singer” state: “sing without vibrato, as in folk-singing. Make any transposition necessary in order to employ a low and comfortable range.”

02:18

02:21

This flexible arrangement allows anyone to pick up the piece, and so we have, directly above, an unlikely interpreter of Cage’s experimental art, the late Ramones singer Joey Ramone. Ramone’s interpretation of the piece is enthralling simply as a piece of recorded music.  But it’s also a fascinating piece of cultural history, representing a confluence of the foremost figures in early twentieth century modernist literature, mid-century avant-garde music, and late century punk rock.

The recording comes from a whole album of Cage interpretations by New York punk and new- and no-wave art-rockers, including David Byrne, Arto Lindsay, John Zorn, Debbie Harry, and Lou Reed. The album, entitledCaged/Uncaged—A Rock/Experimental Homage to John Cage, was recorded in Italy in 1993 and produced by John Cale. You can listen to and download individual tracks at Ubuweb or hear the whole thing here.

It’s more than just a tribute record; it’s a serious engagement with the music of a composer whose work—like the fluid prose-poetry of Finnegans Wake—seems infinitely malleable and adaptable to the present. Forty years after composing the song Joey Ramone performs, Cage said, “we live, in a very deep sense, in the time of Finnegans Wake.” Perhaps we still live in the time of Joyce, and also of John Cage.

The Whole Album via Ubu.com :

John Cage (1912-1992) 

Caged/Uncaged - A Rock/Experimental Homage To John Cage (1993) 

1. David Byrne – Cage And The Long Island Expressway / Enlightened Whistler 0:31/ 4:24
2. John Cage – John Cage Excerpt # 1 0:17
3. Debbie Harry* – In Just-Spring 1:05
4. John Cage – John Cage Excerpt # 2 0:55
5. Arto Lindsay – Proust 2:42
6. John Cage – John Cage Excerpt # 3 0:39
7. Ars Hell And Mutt – John Cage Descending 0:33
8. John Cage – John Cage Excerpt # 4 0:31
9. John Zorn – Verlaine: Part 2 La Bleue 5:57
10. John Cage – John Cage Excerpt # 5 0:31
11. Chris Stein – Right In The Head 0:59
12. John Cage – John Cage Excerpt # 6 0:24
13. Amy Denio – Dishwasher 4:08
14. John Cage – John Cage Excerpt # 7 0:55
15. David Weinstein And Shelley Hirsch – Cheap Imitation 4:00
16. Lee Ranaldo – 329 Overtones For John Cage 2:59
17. Ann Magnuson And John Cale – Helmut Newton Told Me 2:00 / Wish You Were Here 0:30
18. John Cage – John Cage Excerpt # 8 0:21
19. Jello Biafra And Eugene Chadbourne – Overpopulation And Art 3:57
20. John Cage – John Cage Excerpt # 9 0:14
21. Lou Reed – Metal Machine Music [An Excerpts From] 3:32
22. Elliott Sharp – InDET 4:33
23. John Cage – John Cage Excerpt # 10 0:38
24. Joey Ramone – The Wonderful Widow Of Eighteen Springs 2:21
25. John Cage – John Cage Excerpt # 11 0:22

Executive Producer [Mudima Foundation] – Gino Di Maggio

Executive Producer [The Institute For Contemporary Art] – Alanna Heiss

Other [Art Direction] – Alfredo Tisocco

Other [Coordinator] – Lokke Highstein

Producer – John Cale

Issued for the XLV Biennale di Venezia with support from The Institute For Contemporary Art, New York, Mudima Fondazione per l'Arte Contemporanea, Milan, Italy. 

All John Cage excerpts are from John Cage's Silence and A Year from Monday, recorded at 222 Bowery in New York City, December 1968 [wrongly on sleeve as 1986] and March 1969, courtesy of Giorno Poetry Systems.

What The Fuck? - Gorefest

                                                     ''τι στον πούτσο πάθατε στην πορεία'' #2 του George Dim

Στην περίπτωση αυτών των Ολλανδών η πορεία ήτανε όπως ο γερανός σε βρώμικο λιμάνι που αφήνει και κάνα κοντέινερ να πέσει από ύψος με πάταγο για να σε κάνει χαλκομανία στο ιστορικό ντεμπούτο, και γερανός εργοταξίου που αφήνει τα μάρμαρα που έχει για αντίβαρο για καρούμπαλα χωρίς επιστροφή στον πιο καθαρό δεύτερο..η συνέχεια ήταν ανάλογη με αγγλικής μπάντας από το γνωστό λιμάνι και ο γερανός αντικαταστάθηκε με κλαρκ μεταφορικής εταιρίας στον Βοτανικό που το οδηγάει αλανοκάγκουρας Αλβανός με tribal tattoo και σκουλαρίκι στη ρώγα_δεν είμαστε ρατσιστές από κάποιον ελληναρά στο κλαμπ ''σκάνδαλο'' κόπιαρε το στυλάκι απλά ο ελληναράς τα πρωινά πίνει καφέ στο Μπουρνάζι και κάνει καριέρα άτριχου πορτιέρη_ ....η λογική συνέχεια και η τάση ήθελε death n roll,έλα όμως που τα παλικάρια δεν ήταν οι Entombed να το έχουν και η μόνη τους επαφή με το ροκ ήτανε οι AC/DC όχι οι powerviolence θεοί αλλά οι Αυστραλοί που ο ένας τραγουδιστής πέθανε και άλλος θέλει σκότωμα_ με συνέπεια την μεταμόρφωση τους σε παλετοφόρο αποθήκης ειδών υγιεινής λίγο πριν το άρθρο 44.η χρεοκοπία ήτανε πιο σίγουρη και από των metropolis και οι δικαιολογίες ότι βαρέθηκαν το death metal δεν έπεισαν τον κόσμο που επενδύει σε κερδοφόρες μετοχές και δεν ψάρωσε όταν είδε την μπάντα να επιστρέφει με άλλο ΑΦΜ στον τομέα της εστίασης με ξαναζεσταμένο στο microwave φαγητό.

Η εκδίκηση του βαριεστημένου γραφίστα

Δεν είναι λίγες οι φορές που συναντάμε ομοιότητες σε εξώφυλλα δίσκων. Από κραυγαλέες αντιγραφές μέχρι απλώς κοινή χρήση κλασσικών μοτίβων και φωτογραφιών.Το Allaboutmusic.gr συγκεντρώνει δέκα χαρακτηριστικές περιπτώσεις εδώ.Εμείς συμπληρώνουμε τους The Ex και τους φίλους τους στο παρακάτω τριο: 

Tango - Tango (1974)

Franz Ferdinand - You Could Have It So Much Better (2005)

Robyn - Konichiwa Bitches (2007)

The Ex & Brader Mûsîkî & Guests* With Herr Seele & Kamagurka - The 6 Series: 6.1 - 6.6

και προσθέτουμε μια ανακάλυψη του φίλου Γιάννη :

The Fall - Bend Sinister (1986) - Κώστας Μοναχός - Υπάρχει Λύση (1991)

και κάτι αρκετά περίεργο:

Έψιλον - Γηγενείς 1998 - James - Millionaires 1999

What The Fuck? - Napalm Death

''τι στον πούτσο πάθατε στην πορεία'' #1 του George Dim

....έχεις μεγαλώσει στη θατσερική Αγγλία, στην πιο άθλια πόλη της και αποφασίζεις να αλλάξεις τον κόσμο προσφέροντας στον ανθρώπινο πολιτισμό το μεγαλύτερο πολιτιστικό αγαθό, το GRINDCORE.Γυρνάς όλη την χώρα τα σπας άσχημα,ο λαός φωνάζει χουλιγκανισμένος faster faster και όταν παίζεις τα επικά σου σε φτύνει και σε αποδοκιμάζει με εκφράσεις του στυλ too slow.Και εσύ τι κάνεις γι'αυτό;;...τον προδίδεις σαν κυβέρνηση βαλκανικής χώρας σε περίοδο κρίσης και το γυρνάς στο death metal πηγαίνοντας ταυτόχρονα με τους Αμερικάνους....η εθνική τραγωδία ευτυχώς κράτησε για ένα μόνο δίσκο και μετά από μια περίοδο ανάπτυξης έρχεται ο πειραματισμός σαν το ΔΝΤ να σου πάρει ακόμα και τα σύμβολα, το λόγκο Dream Theater είναι πιο fail και από την κυκλοφορία του Heartwork των Carcass, μετά από μερικά χρόνια ανακτάς εν μέρη την εθνική σου κυριαρχία αλλά ποτέ μα ποτέ δεν θα φτάσεις τα αρχαία ένδοξα χρόνια....έχε χάρη που ΔΕΝ είσαι μπάντα αλλά ΔΟΓΜΑ. 

David Bowie visits Sonic Boom

...εντάξει, όχι ακριβώς. Το αφιέρωμα του MAD TV για την επιστροφή του Bowie γυρίστηκε στο Sonic Boom το κρύο απόγευμα της 14ης Ιανουαρίου. Φώτης & Παναγιώτης απόλαυσαν την κυψελιώτικη ατμόσφαιρα & φιλοξενία και ιδού το αποτέλεσμα.

Mad X Rays:

David Bowie: Ch-Ch-Ch-Ch-Changes

Από τον Ziggy Stardust στο φετινό comeback:

Πώς ο David Bowie έκανε το rock n' roll ασφαλές για διαστημικές μοναδικότητες;  

Ο Φώτης Βαλλάτος, ο Σταύρος Διοσκουρίδης και ο Παναγιώτης Μένεγος έχουν την απάντηση αυτή την εβδομάδα.

Στα Mad X Rays:

David Bowie: Ch-Ch-Ch-Ch-Changes

(Προβλήθηκε Το Σάββατο 19 Ιανουαρίου στις 18.00 και σε επανάληψη την Κυριακή 20 Ιανουαρίου στις 12.00 και την Τετάρτη 23 Ιανουαρίου στις 22.00)